دریای خزر به عنوان بزرگترین دریای محصور در خشکی به دلیل اکوسیستم متنوع و منابع قابل توجه نفت و گاز و نیز موقعیت استراتژیکی و ژئواکونومیکی، با فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در دسامبر 1991 مورد توجه قدرت های بزرگ فرامنطقه ای خصوصا آمریکا و اتحادیه اروپا از یک طرف، و چین، ترکیه و اسرائیل از طرف دیگر، قرار گرفت. روسیه به عنوان وارث اصلی شوروی فروپاشیده و ایران که تا قبل از فروپاشی شوروی سابق، خود را تنها مالک این پهنه آبی مهم می دانستند هم با حساسیت ویژه منافع و اهداف خود را در حوزه خزر در شرایط نوین پی گرفته اند. این حضور و در واقع رقابت جدید در منطقه، معادلات پیچیده و متنوعی را در در عرصه روابط بین الملل رقم زده است که در این پژوهش بررسی شده اند.

فوتبال مشهورترین و جذاب ترین ورزش دنیاست. ورزش فوتبال از جنبه یک فرهنگ ملی خارج و به یک فرهنگ بین المللی تبدیل و به عنوان یک صنعت پرطرفدار نه تنها از سوی مخاطبین این رشته ورزشی بلکه از سوی دولت ها، گروه های اقتصادی-تجاری، رسانه ها، روانشناسان، جامعه شناسان و غیره دنبال می گردد. پدیده ورزش فوتبال در جهان به عنوان یک کالای استراتژیک مورد پذیرش قرار گرفته و از قالب یک ورزش صرف خارج و تاثیر فراوانی بر ابعاد مختلف زندگی بشر گذاشته است. در ایران فوتبال ورزشی است که ریشه های جامعه شناختی آن با قدرت، سیاست و تجارت پیوند خورده است. ماهیت جذاب فوتبال از همان ابتدای شکل گیری یک رابطه تنگاتنگی با دولت ها و قدرتها در ایران برقرار نموده و همواره حوزه های مختلف اجتماعی را از خود متأثر نموده است. با فزونی جذابیت و اهمیت ورزش فوتبال در ایران، این ورزش تبدیل به یک کالای استراتژیکی و همواره در اختیار نظام های سیاسی قرار داشته و این امر باعث گشته تا این ورزش در جایگاه اصلی خود قرار نگیرد. این مقاله در صدد تشریح و تبین این مسئله است که کالای استراتژیک فوتبال ایران چگونه تاثیری بر حوزه های سیاست و جامعه ایران گذاشته است؟ نتایج یافته های تحقیق نشان می دهد که ورزش فوتبال ایران در جایگاه واقعی خود قرار نگرفته و بدین سبب تاثیر منفی بر حوزه سیاست و جامعه کشور گذارده است. برای دستیابی به این هدف با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی و بکارگیری نظریه رفتارگرایانه به بررسی ابعاد و زوایای تأثیر فوتبال بر حوزه های مختلف جامعه پرداخته است.

این مطالعه به بررسی تاثیر تحریم های اعمال شده از سوی ایالات متحده آمریکا، شورای امنیت سازمان ملل متحد و اتحادیه اروپا بر تغییرات تکنولوژی صنایع ایران می-پردازد. برای این منظور ابتدا با استفاده از روش مولفه اصلی، تحریم های اعمال شده از سوی سه مرجع فوق در شش حوزه مشترک انرژی، امور بانکی، پتروشیمی، بیمه، کشتیرانی و حمل و نقل به صورت کمی استخراج و به عنوان وزنی تحریم معرفی خواهد شد. سپس اطلاعات و آمار مربوط به کد آیسیک دو رقمی صنایع کشور برای دوره 1394-1374 را پس از استحصال و همراه با متغیر وزنی تحریم را به مدل تجربی این مطالعه اضافه می کنیم. در نهایت نتایج حاصل از براورد این مدل با برآوردکننده عمومی میانگین متحرک در اقتصاد سنجی نشان می دهد بر اساس اطلاعات موجود، اعمال تحریم ها از یک سو سبب افزایش بهره وری کل عوامل تولید صنایع محصولات کانی غیرفلزی(کد 26) و ماشین آلات حسابگری و اداری (کد 30) شده و از سوی دیگر تاثیر تحریم ها بر تغییرات تکنولوژیکی صنایع تولید توتون و تنباکو – سیگار (کد 16) و وسایل نقلیه موتوری و تریلر و نیمتریلر(کد 34) نتیجه معکوسی به همراه دارد.

مقدمه: در دهه های اخیر، نحوه تأمین مواد اولیه و انتخاب تأمین کنندگان در زنجیره تأمین نظام سلامت، چالشی مهم بوده است. زنجیره تأمین صنعت دارویی بخشی از این چالش هاست و برای انتخاب تأمین کنندگان دارویی در کشور مکانیزم خاصی وجود ندارد. لذا هدف پژوهش حاضر بددست اورن مدلی جهت ارزیابی و اولویت بندی تأمین کنندگان دارو برای داروخانه ها می باشد. روش پژوهش: روش تحقیق توصیفی-تحلیلی و یک مطالعه میدانی بوده و جامعه آماری شامل گروهی از مدیران داروخانه های شیراز می باشند که نمونه آماری از افراد مجرب و خبره مدیران انتخاب شده اند. ابزار اندازه گیری در این تحقیق شامل سه پرسشنامه محقق ساخته بوده که در اختیار پاسخگویان قرار داده شده اند. تجزیه وتحلیل داده ها در دو بخش توصیفی و تحلیلی با استفاده از ساختار BOCR و روش MCDM فازی، صورت گرفته است. ضمن وزن دهی معیارهای تأمین کنندگان، رتبه بندی تأمین کنندگان بر اساس معیارهای تعیین شده انجام شده است. یافته ها: مطابق یافته های تحلیل تائید عاملی 14 زیر معیار در چهار معیار اصلی تعیین شد. رتبه بندی وزنی نشان داد که اولویت اول و دوم شاخص های "چابکی و سرعت (وزن0. 111)" و "امکان تخفیف (وزن 0. 069)" مربوط به شاخص های فرصت ها هستند. همچنین نتایج حاصل از اولویت بندی تأمین کنندگان نشان داد دارو پخش (شاخص شباهت 1) و هجرت (شاخص شباهت 076) در اولویت های اول و دوم قرار گرفتند. نتیجه گیری: نتایج نشان داد عواملی مانند تنوع محصولات، نرخ پایین عیوب، تجربه و تخصص تأمین کننده، کیفیت محصولات، به روز بودن فناوریها، امکان تخفیف سفارش محصول، اعتبار تأمین کننده، چابکی، هزینه بازرسی، هزینه حمل ونقل، قیمت محصول، شکایات مشتری، میزان تأخیر در ارائه محصول و شهرت تأمین کننده از مهمترین معیارهای مؤثر بر انتخاب تأمین کنندگان دارو هستند.